PLANISTYKA

JAKIE WARTO ZNAĆ PODSTAWOWE POJĘCIA ZWIĄZANE Z PLANOWANIEM PRZESTRZENNYM?

przemówienie

System planowania przestrzennego – zbiór zasad, dokumentów i praw mających na celu z jednej strony ochronę najwartościowszych elementów przestrzeni a z drugiej strony umożliwienie jej przekształcania. W Polsce system planowania przestrzennego oparty jest o przepisy powszechnie obowiązujące oraz dokumenty obowiązujące lokalnie. Dokumentami obowiązującymi lokalnie, na których kształt może mieć wpływ każdy są: studia uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin oraz miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego.

Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego – to dokument obejmujący całą powierzchnię gminy lub miasta o charakterze dość ogólnym. Studium jest dokumentem określającym politykę przestrzenną Władz lokalnych. Studium nie jest aktem prawa miejscowego ale jego treść ma bezpośredni wpływ na kształt planów miejscowych.

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – to dokument obejmujący całą lub fragmenty gminy lub miasta. Plan ma charakter prawa miejscowego, które obowiązuje wszystkich na terenie którego dotyczy. Plan określa takie parametry terenu jak jego przeznaczenie i zasady zagospodarowania. Plan przesądza o możliwych formach zabudowy lub zasadach ochrony terenów. W przypadku braku planu miejscowego wydaje się decyzje o warunkach zabudowy.

Decyzja o warunkach zabudowy – indywidualnie wydawana decyzja dotycząca konkretnej inwestycji realizowanej przez konkretnego inwestora. Decyzja ta przesądza o funkcji i parametrach zabudowy. O przeznaczeniu i zasadach zagospodarowania działki w decyzji decyduje sposób zagospodarowania terenów w sąsiedztwie.

Urbanista – osoba posiadająca kompetencje do projektowania przestrzeni w dużej skali czyli całych obszarów gminy lub miasta. Urbanista proponuje
rozwiązania mające na celu przesądzenie o przeznaczeniu i zasadach zagospodarowania poszczególnych terenów kierując się przepisami prawa oraz przyjmując ład przestrzenny i zrównoważony rozwój za podstawę tych działań.

Proces inwestycyjny – zespół działań mających na celu realizację przedsięwzięcia budowlanego. Można podzielić go na 3 zasadnicze fazy:
1. planowanie przestrzenne – decyzje gdzie i jakiego rodzaju inwestycje mogą funkcjonować – te prace koordynują głównie urbaniści, z nimi należy
współpracować w celu zapewniania możliwości inwestycyjnych
2. projektowanie inwestycji – wykonywanie projektów konkretnych przedsięwziąć – te prace koordynują głownie architekci, z nimi należy współpracować w celu zaprojektowania inwestycji
3. realizacja inwestycji –wznoszenie obiektów lub ich modernizacja i przekazanie do użytkowania – te prace koordynują głownie inżynierowie, z nimi należy współpracować w celu zrealizowania inwestycji.

Oczywiście dla w pełni satysfakcjonującego dla wszystkich efektu, konieczna jest współpraca wszystkich uczestników procesów inwestycyjnych w tym właścicieli i zarządców nieruchomości. O ile w ww. fazach 2-giej i 3-ciej współpraca właścicieli i zarządców nieruchomości z architektami i inżynierami jest powszechna, to niestety zdarza się, że w 1-wszej części wymienionych wyżej procesów ich uczestnictwo jest zaniedbywane co ma swoje konsekwencje w późniejszych fazach szczególnie jeśli mija dużo czasu pomiędzy nimi.

Powiązane Posty

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *